แอม ออน อะเกน

เฮ้ กลับมาแล้วเด็กน้อยกลับมาแล้ว ห่างหายจากการพิมพ์ไปนาน พิมพ์ช้าลงเยอะ ก็แน่ล่ะสิทำงานไม่ค่อยได้ใช้สมองและเทคโนโลยี ใช้แต่ร่างกายกรำแดดตากฝนเดินย่ำไปบนดินบนหิน รู้สึกดีจริงๆที่ได้เขียนอะไรๆอีกครั้ง

ยังมีหลายๆวันในไดอะรี่เมื่อก่อนที่เราจำได้เลือนๆ เสียดายที่ถูกลบไปเนื่องจากขาดการอัพได แต่นั่นแหละอดีตถึงจะมีแง่มุมที่สวยงามแต่ก็ย่อมมีความเจ็บปวดซ่อนอยู่เสมอ อยู่กับปัจจุบันดีกว่า ไม่มีแล้วนะกับการ "นอนขดกายโอบกอดตัวเอง"

จุดมุ่งหมายในคราวนี้เราไม่ได้เขียนไดอะรี่เพื่อเล่า/ระบายเรื่องราวส่วนตัวเพื่อความสบายใจส่วนตัว แต่เราจะเขียนเพื่อนพัฒนาทักษะการพิมพ์ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ อีกทั้งส่วนหนึ่งจะเป็นการแสดงความคิดเห็นที่ห่างออกจากเรื่องส่วนตัวมากขึ้น

ด้วยความระลึกถึง
DekNoizsocool