คิดถึงแม่ค่ะ

การพลัดพรากจากสิ่งที่รัก...เป็นทุกข์

วันนี้กลับจากทริปภาคที่หาดเจ้าสำราญถึงกรุงเทพฯประมาณบ่าย 3 แล้วก็นั่งแท็กซี่จากหน้าหอกลางไปหมอชิตสอง ที่แรกลุงแกขับรถแบบชิลล์ๆมากๆ เราก็อ่ะคือเข้าใจอารมณ์นิดนึงนะว่าคิดถึงแม่ ไม่ได้เจอแม่มาครึ่งเดือนแล้วแล้วถ้าไม่ได้เจอเนี่ยก็จะเป็นหนึ่งเดือนไง แล้วแม่อุตส่าห์มารอเจอลูกที่หมอชิตสองแป๊บนึงเพื่อจะส่งลูกแล้วก็ได้เจอหน้าลูกไง ก็เลยบอกลุง
เรา - พี่ๆจะไปทางไหนคะ
ลุง - ไปทางไหนดีล่ะ
เรา - ไปทางไหนก็ได้ค่ะที่รถไม่ติด เดี๋ยวหนูไปขึ้นรถไม่ทัน

โอยหลังจากนั้นลุงโคตรซิ่งเลยสะใจโก๋มั่กๆ จากจุฬาฯมาถึงหมอชิตราวครึ่งชั่วโมง ก็ไม่เลว ไปเจอแม่กะป๊าแป๊บนึงแล้วก็รีบขึ้นรถ ไม่รู้จะรีบขึ้นทำไม เบื่อจริงๆรักนะแต่ไม่แสดงออก พอแม่ไปนั่งน้ำตาซึม (ไม่ซึมล่ะร้องไห้เลย) อยู่บนรถ แง้ๆๆๆๆคิดถึงแม่ ไม่อยากไปแล้ววววว

เอาไงดีเนี่ยชีวิตชั้น หางานทำกรุงเทพฯดีมั๊ย?