แอม ออน อะเกน

เฮ้ กลับมาแล้วเด็กน้อยกลับมาแล้ว ห่างหายจากการพิมพ์ไปนาน พิมพ์ช้าลงเยอะ ก็แน่ล่ะสิทำงานไม่ค่อยได้ใช้สมองและเทคโนโลยี ใช้แต่ร่างกายกรำแดดตากฝนเดินย่ำไปบนดินบนหิน รู้สึกดีจริงๆที่ได้เขียนอะไรๆอีกครั้ง

ยังมีหลายๆวันในไดอะรี่เมื่อก่อนที่เราจำได้เลือนๆ เสียดายที่ถูกลบไปเนื่องจากขาดการอัพได แต่นั่นแหละอดีตถึงจะมีแง่มุมที่สวยงามแต่ก็ย่อมมีความเจ็บปวดซ่อนอยู่เสมอ อยู่กับปัจจุบันดีกว่า ไม่มีแล้วนะกับการ "นอนขดกายโอบกอดตัวเอง"

จุดมุ่งหมายในคราวนี้เราไม่ได้เขียนไดอะรี่เพื่อเล่า/ระบายเรื่องราวส่วนตัวเพื่อความสบายใจส่วนตัว แต่เราจะเขียนเพื่อนพัฒนาทักษะการพิมพ์ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ อีกทั้งส่วนหนึ่งจะเป็นการแสดงความคิดเห็นที่ห่างออกจากเรื่องส่วนตัวมากขึ้น

ด้วยความระลึกถึง
DekNoizsocool

Friends graduation ceremony

วันพฤหัสที่ 12 ก.ค. 2550

วันนี้ "เพื่อนอ้น" รับปริญญาโทวิศวะ อุตสาหการค่ะ เพื่อนๆมารวมตัวกันประมาณ 4 โมงกว่าๆ เพื่อรอท่านอ้นขึ้นมาถ่ายรูปด้วย (-.-") เออ ตกลงใครเป็นบัณฑิตเนี่ย ยังไงก็ยินดีกะท่านอ้นด้วย แล้วในไม่ช้าเราน่าจะได้ไปกินข้าวกันเนอะ พวกเรายังจำได้เสมอว่าท่านอ้นเสียสละเวลาในคืนวันสุดท้ายก่อนสอบเพื่อมาสอนพวกเราที่ไม่รู้อะไรเลยตั้งแต่บทที่ 1 แม่งซึ้งใจคนอะไรช่างดีขนาดนี้

เจอน้องมีน กลับจากญี่ปุ่นมางาน ได้ถ่ายรูปกะน้องเอ๋น้องเป๊ก พี่เจี๊ยบ ป. โท แล้วก็ไปกินข้าวเย็นกันกะอาจารย์ดาวัลย์ แม่มฟูจิรอนานโคตรปวดท้องเลย แต่ก็ดีนะไม่ได้กินนาน เพิ่งรู้ว่าน้ำชาเป็นแบบขวดแล้ว แต่ค่อนข้างอร่อยดีทีเดียว


วันศุกร์ที่ 13 ก.ค. 2550

มาแต่เช้า อุ้มตุ๊กตาตัวเขื่อง ไปยินดีกะกันย่าและนก ได้ถ่ายรูปด้วยกันนิดหน่อย แล้วก็ไปกินข้าวฟรีลงบิลล์อร เนื่องในโอกาสที่วันนี้เป็นแพทย์หญิง ร.พ.จุฬา แง่มๆ แล้วก็รีบวิ่งเข้าสกาล่าดูแฮร๋รี่กะลุง เซ็งอ่ะแบบหนังเริ่มไปแล้วนิดนึง ถ้าบอกจะไม่ดูนะเนี่ยอุตส่าห์ถามแล้ว

รอบเย็นไปเดินถ่ายรูปต่อ เจอเมืองมาริโอในถาปัด สุดยอดมากๆ ยังกะสตูดิโอ แหมเท่ชะมัด แล้วก็หิ้วท้องไปกินยามาเนะกัน หิวกันโคตรๆแบบสั่งมาเลยสั่งทุกอย่างเลย หน้ามืดไง สุดท้ายโคตรอิ่ม แล้วก็ไปถ่ายรูปในสยามต่อแป๊บๆก็กลับ เหนื่อยชะมัด วันนี้ไปฉีดยาแกหมาบ้าม่ะทัน กลับมาหลับเป็นตาย



มันเป็นเรื่องดีๆนะที่ได้เห็นเพื่อนเรามีความสุข และทุกคนก็กำลังมีชีวิตในวิถีทางของตัวเอง

Who control the plan?

Yesterday I planed for Grade control to start drilling at D south pit in the morning. In the 8 o'clock meeting we; planning engineer, contractor, geos, agreeed that the excavator will mine till GC rig came then will make ramp for the rig.

After that contractor engineer came to ask geo for not drill today, wait till finish digging, incridible geo agree. They just didn't wanna pay stand by for rig if they not sure that contractor can make ramp for them they didn't want to take risk to wait.

Then contractor engineer inform our supervisor and the nhe cam to tell me. I asked geo why he was not in a good mood, he only want to make sure that he didn't gotta pay stand by.

I couldn't bear this they change a plan by themselve. They didn't even know how important that rig must drill as soon as possible if not excavator would stand by for a month! I inform my boss and guess he was really good he talked with geo manager so rig will came in at noon.
After 2 PM meeting I discussed about this with contractor engineer guess what he said
---Geos mine ore, Engineer mine waste
---Geos should talked to Engineer not him

I explained
---Geos drill but Eng know the sequence and plan
---Contractor should discuss with mining team

Great he seemed not to understand anything and I couldn't beat him so I wet to boss' room again. He went to talked with K' Mike right away and ensure me that contractor must talk with us.


Thanks K' Guy for support me.
I was doing good.

ชีวิตมันคาดเดาไม่ได้เลย

โอ้..มายก้อด

ทำไมชีวิตชั้นมันเรื่อย นิ่งๆอย่างนี้นะ เลือกเองที่จะใช้ชีวิตอย่าง Small แต่ก็สับสน เอ๊ะจะเอายังไง
แต่ชีวิตมันกลับไปที่ทางแยกเก่าไม่ได้แล้วไง ก็ต้องเลือกสร้างทางแยกใหม่ หรือไม่ก็อยู่ๆมันไป

มีความสุขดีใช่มั๊ย ชีวิตเราไม่ได้ทุกข์อะไรนี่ แล้วจะต้องการอะไรไปมากกว่านี้อีกล่ะ จงมั่นใจในสิ่งที่เลือกและพอเพียงกับการใช้ชีวิต ทำสิ่งดีๆ พอแระ