วันอังคารที่ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

ชีวิตมันคาดเดาไม่ได้เลย

โอ้..มายก้อด

ทำไมชีวิตชั้นมันเรื่อย นิ่งๆอย่างนี้นะ เลือกเองที่จะใช้ชีวิตอย่าง Small แต่ก็สับสน เอ๊ะจะเอายังไง
แต่ชีวิตมันกลับไปที่ทางแยกเก่าไม่ได้แล้วไง ก็ต้องเลือกสร้างทางแยกใหม่ หรือไม่ก็อยู่ๆมันไป

มีความสุขดีใช่มั๊ย ชีวิตเราไม่ได้ทุกข์อะไรนี่ แล้วจะต้องการอะไรไปมากกว่านี้อีกล่ะ จงมั่นใจในสิ่งที่เลือกและพอเพียงกับการใช้ชีวิต ทำสิ่งดีๆ พอแระ

ไม่มีความคิดเห็น: